Ik eet als ik ergens van baal, als ik eigenlijk wil janken maar ik kan niet janken in mijn eentje. Wat ik dan eet doet er niet toe, als ik maar eet. Even zo goed eet ik drie potten augurk of een hele watermeloen of drie chocolade puddingen, een hele fles cola achter elkaar en een zak chips met als afsluiting een blikje fruit.
Tot ongeveer afgelopen november ging ik op zaterdag na werktijd een vaste route fietsen, eerst naar de griek waar ik van alles bestelde en betaalde maar die had altijd drie kwartier nodig om het zooitje klaar te maken, ondertussen ging ik naar de ah om één en ander in te slaan. Zogenaamd deed ik daar inkopen voor de hele week, ik deed wel alsof, kweet nog niet wie ik daarmee probeerde te foppen.
Dan at de hele tijd totdat ik misselijk was en daarna nog een tijdje door. De zondag daarna was ik ziek maar op maandag was ik dan wel weer in staat om te werken.
Eigenlijk deed ik door de week mijn wekelijkse boodschappen bij een andere supermarkt, maar dat waren dan echt dingen die ik dan ook over de week verspreide.
Niet echt super gezond maar gewoon, die ik ook in gewone maaltijden verwerkte.
Nu krijg ik bijna overal hartkloppingen van en omdat ik daar meer hekel aan heb, dan dat ik lol beleef aan mijn schranspartij ben ik over gestapt naar alleen gezond voedsel. nou ja, bijna alleen gezond voedsel.
Bovendien als ik nu merk dat ik zo'n bui heb, zoals afgelopen avond, ga ik zitten schrijven en vroeg of laat ontdek ik dan zelf waarom ik zo'n behoefte heb en is het eigenlijk ook gelijk een stuk minder.
Maar ik moet wel zorgen dat ik een voldoende vullende maaltijd eet 's avonds anders loop ik nog de hele avond door het huis op zoek naar eten. Niet dat ik iets kan vinden maar het houdt wel in dat nu de behoefte nog niet weg is.
En nu maar hopen dat ik die hartkloppingen niet heb zolang ik normaal blijf eten en weer terug krijg als ik daarmee stop. Misschien val ik dan nog een kilootje of 20 af en blijft het er ook af.